Week van de overgang – 8-14 april – 

Tijdens de week van de overgang deel ik iedere dag een blog met je over een bepaald aspect van de overgang. We krijgen er als vrouw op een bepaald moment allemaal mee te maken. Het verschilt van vrouw tot vrouw hoeveel klachten je van de overgang ondervindt. De overgang kan 5 tot 12 jaar duren, dat is best wel een behoorlijke periode. Niet fijn als je leven zo lang wordt bepaald door de grillen van je veranderende hormonen. Maar dat hoeft ook helemaal niet! Ik vertel je er deze week meer over. 

Is het de overgang of heb ik een midlifecrisis?

Welk beeld roept de term ‘midlifecrisis’ bij jou op? Denk jij ook gelijk aan een man van middelbare leeftijd die huis en haard verlaat om op zijn nieuwe motor op zoek te gaan naar een jonge blom? Maar weet je dat vrouwen ook een  midlifecrisis kennen?

Oké, niet iedere vrouw (en vast ook niet iedere man) zal zich hier in kunnen vinden. Maar het schijnt dat vrouwen steeds vaker in een midlifecrisis belanden. Heeft dat met de hormonale veranderingen tijdens de overgang te maken of zijn er andere oorzaken?

Wat is een midlifecrisis?

De term midlifecrisis is in 1965 bedacht door psychoanalyticus Elliott Jaques en is een fase tussen je dertigste en je vijftigste jaar waarin je je ineens realiseert  dat je ouder wordt en niet het eeuwige leven hebt. Je beseft je dat je nog lang niet alle doelen hebt behaald en dat je kansen hebt gemist. Er ontstaat een drang om alles drastisch om te gooien.

Het schijnt zo te zijn dat mannen in de midlifecrisis van pure paniek in hun jongensdroom duiken; die Harley Davidson onder de kont en een mooi jong ding aan de arm. Geconfronteerd met hun eigen ‘ouderdom’ en eindigheid willen ze vluchten in een jeugd die ze nooit hebben gekend.

Over vrouwen wordt gezegd dat wanneer er bij hen sprake is van een midlifecrisis, ze niet vluchten in hun jeugd, maar naar binnen. Zij vragen zich niet af: “wat had ik nog allemaal willen hebben en doen ?”, maar: “Wie wilde ik eigenlijk wórden?”

Ik kan me in dit laatste deels vinden, maar zie toch ook redelijk wat vrouwen van 40+ die opeens genoeg hebben van hun baan en baas en dromen van een  carrièreswitch. Of die denken dat een andere, jongere partner de oplossing is. Waar komt de term ‘cougar’ immers vandaan?

En die hormonen dan?

Is het niet erg toevallig dat de midlifecrisis precies samenvalt met de overgang? Maar hoe kun je een midlifecrisis dan hormonaal verklaren?                                                             

De verklaring kan liggen in de daling van oestrogeen die bij de overgang hoort. Oestrogeen heeft effect op de neurotransmitters serotonine en oxytocine. Serotonine heeft invloed op je stemming. Doordat je minder serotonine aanmaakt, ga je ook minder goed slapen. Het kan dan lastig zijn om alle ballen hoog te houden en je kunt je gaan afvragen: “Is dit het nou?”.

Oxytocine heeft invloed op je sociale vaardigheden en staat ook bekend als liefdeshormoon, het komt vrij bij alle vormen van intimiteit. Ook van deze neurotransmitter wordt er minder geproduceerd wanneer het oestrogeenniveau daalt. Dat zorgt ervoor dat vrouwen in de overgang meer met rust gelaten willen worden en minder behoefte hebben aan sociaal contact. Feestjes, verjaardagen, even een gesprekje met een collega, je hebt er gewoon geen zin meer in.

Omdat de niveau’s van onze ‘zorghormonen’ oestrogeen en oxytocine dalen, neemt onze neiging om ons voor alles en iedereen verantwoordelijk te voelen af. In plaats daarvan krijgen we relatief meer testosteron. Het hormoon dat energie, zelfvertrouwen en lef geeft en aanspoort tot actie. (Dat je er ook haren op je kin van krijgt vergeten we nu gewoon even)

Als je het zo, vanuit de veranderende hormonen bekijkt, is het dus eigenlijk helemaal niet zo gek dat we tussen ons 40e en 50e jaar ineens allemaal nieuwe dingen willen gaan ondernemen. Dat we geen zin meer hebben om tegen ons zin naar feestjes of verjaardagen te gaan. Dat je de nukken van bepaalde familieleden, vrienden of collega’s niet meer over je heen laat gaan, maar dat je nu eindelijk eens voor jezelf opkomt!                                                                                                                                                                              Herkenbaar? Heerlijk toch?

Als je het zo bekijkt heeft de overgang, na alle redelijk negatieve effecten die ik de afgelopen dagen heb beschreven, toch ook iets heel moois.                                                        Het luidt een heerlijke nieuwe fase van je leven in.

 

De overgang is een kans om je ware zelf te leren kennen. Voor de overgang word je als vrouw ‘geregeerd’ door geslachtshormonen. Je bent daardoor gespitst op de ander, of dat nou je kinderen zijn of je partner of je baas is. De vraag is al snel: wat wil de ander van me? In de overgang verandert dat. Er komt ruimte voor jezelf. Ruimte om jezelf af te vragen: wat wil ík eigenlijk? 

Mijn eigen midlifecrisis

In januari ben ik 51 jaar geworden en ik kan je vertellen dat ik een aantal ‘roerige’ jaren achter de rug heb. Ik heb hormonaal de overgang bijna achter de rug, maar heb toch echt wel mijn eigen midlifecrisis gehad. En dan echt met de nadruk op ‘crisis’.

Ik heb die ‘carrièreswitch’ gemaakt, ben opleidingen gaan volgen en heb mijn eigen praktijk opgezet. Ik heb besloten om niets meer te doen waar ik eigenlijk geen zin in heb. Én, ik ben eindelijk voor mezelf opgekomen, ik heb mensen ‘losgelaten’. Dat is niet zonder slag of stoot gegaan en ik heb een boel sh*t over me heen gekregen, maar uiteindelijk is dat het beste wat ik ooit voor mezelf heb gedaan. Wát een ruimte en een rust is daarvoor teruggekomen én een paar hele leuke nieuwe mensen. Meer gelijkgestemden, zeg maar. Mijn man heb ik overigens wel gehouden, die is gewoon veel te leuk en te lief en past perfect bij mij. Bovendien is hij sowieso al ietsje jonger dan ik (lol).

Alles goed en wel…. jij moet eerst nog zonder al teveel klachten door de overgang komen. Ik heb je de afgelopen dagen al heel veel verteld en ook veel tips gegeven over de niet herkende klachten van de overgang, maar heb het nog niet gehad over de typische overgangsklachten.

Morgen is het de laatste dag van ‘De week van de overgang’ en zal ik in mijn laatste blog van deze week aandacht besteden aan de meer typische klachten van de overgang, zoals opvliegers, nachtzweten en vaginale droogheid.

Tot morgen!

Liefs, Annemieke

 

 

2 thoughts on “Overgang of midlifecrisis?

  1. Annemieke, ik heb door tijdsgebrek nog maar 2 blogs gelezen maar ik ga ze zeker allemaal lezen. Ik vind ik het zo herkenbaar en interessant! En de manier waarop je schrijft vind ik ook zo leuk, ga zo door!

    Liefs Daantje

Laat een reactie achter op Annemieke van Druten Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *